اول از همه سال نو مبارک.
خیلی سخته که آدم بخواد توی وبلاگش عید رو تبریک بگه.این سختیش مال تبریک گفتنش نیست،مال چه جوری تبریک گفتنش.اون هم توی مملکت ما که الی ماشاءالله پر از شاعر و نویسنده است و هر کدومشون هم انواع و اقسام تبریک های عارفانه و عاشقانه و ادیبانه و...از خودشون در می کنن و این نوع تبریک ها از در و دیوار هی می ریزه.
این که سال،هر سال یک بار بیشتر نو نمی شه خیلی بده،چون فقط هر نفر یک بار بیشتر نمی تونه به دیگران سال رو تبریک بگه و اینجاست که شاید کل سال در این فکر باشه این سال نو مبارک که سالیان سال بر دهان ملت جاریست رو چه جوری ادا کنه که هم سال رو تبریک گفته باشه و هم کف طرف ببره...(اون هم با بودن این تلفن های همراه که با 16 تومن نا قابل می تو نی به طرف تو هر دهاتی که باشه انواع تبریکات در حد تیم ملی رو براش بفرستی و سال رو تبریک بگی )و به همین دلیل اگر ادیبانه ترین تبریکات رو هم باز برای تبریک به کار ببریم،کس دیگری پیدا می شه که جمله ای قشنگ تر از ما بگوید برای سال نویی.
خلاصه ماهم برای خالی نبودن عریضه این خضعبلات رو برای شما نوشتیم و البته هم چنان املای درست کلمه خضعبلات رو یاد نگرفتیم.
در ادامه:این اجنبی های اون ور آبی کلا یکی دو تا بیشتر جمله برای تبریک سال نو ندارند(که البته برای تبلیغ نشدن زبان و ادبیات این جماعت اجنبی از بکار بردن آن در این ساحت نسبتا مقدس خودداری می کنم)برای فوت و تولد و باخت و پیروزی وبرای هر چیزی که فکر کنین حتی سلام کردن هم همین طور که نشان از بی ادب بودنشان است و اینکه ادبیات هم ندارند.البته شاید اصلا وقت نکنند که بخوان روی این چیزها فکر کنن و کلا عقیده دارند این که سال امروز تحویل بشه یا فردا یا پس فردا که نشد آب ونون.این جماعت فقط به فکر این هستند که چه جوری استعمار کنند ما جهان سومی ها رو(که پیشاپیش خدا لعنتشون کنه) و کلا فلسفه ی عیدشان این است که آمار سال های گذشته از دستشون در نره و این که یادشون باشه که مثلا فلان مملکت رو تو کدوم سال به بدبختی و بیچارگی دچار کردن و غیره.
ولی این عید تو مملکت ما هزار تا فلسفه داره که یکیش به قول شاعراینه که:خشت اول گر نهد معمار کج تا ثریا می رود دیوار کج،یعنی ای آدمی که سالت از سال یک سگ حار بدتر بوده،وللش،امسال سال نوی،از اول بنا کن این دیوارتو و از پی صاف بچین تا بالا،و گر نه این سال نو شدن ها بهانه ای بیش نیست و باز به قول شاعر:کعبه و بتخانه بهانه ست معبود تویی.حالا شما هم اگر حال کردین این را از شاعر خدا بیامرز عبرت بگیرین و اون 999 فلسفه ی دیگر عید رو هم خودتون پیدا کنین.
والسلام